Κατά την 23ετή εμπειρία μου στη μέση εκπαίδευση,είμαι σε θέση να γνωρίζω κατά το δυνατόν,τη ''στάση''των παιδιών απέναντι στα διάφορα μαθήματα.Π.χ.τα Μαθηματικά τα φοβούνται,την Ιστορία τη βαριούνται,τη Μουσική την βλέπουν περισσότερο σαν απλή διασκέδαση κ.ο.κ..Το μάθημα των Θρησκευτικών,σε γενική πάντα κλίμακα,το θεωρούν μεν δευτερεύον η και τριτεύον,το παρακολουθούν ομως αδιαμαρτύρητα,ιδιαίτερα όταν τα εχει κερδίσει ο Θεολόγος καθηγητής.Βεβαίως πάντα υπήρχαν οι λιγοστές περιπτώσεις απαλλαγών λόγω προσωπικών πεποιθήσεων,πράγμα σεβαστό και τηρούμενο.
Το πρόβλημα άρχισε τα τελευταία χρόνια η σωστότερα τους τελευταίους καιρούς,όταν η αντίδραση έγινε τρόπος ζωής και η ελευθερία του λόγου και της επιλογής έγινε το προπέτασμα του εγωκεντρισμού μας.
Και ενω η απαλλαγή από τα Θρησκευτικά γινόταν κανονικά στις παραπάνω περιπτώσεις-σε αρκετές απο τις οποίες οι απαλλαγμένοι δήλωναν επιθυμία να παρακολουθούν απλά χωρίς να εξετάζονται,οι φανατισμένοι πολέμιοι δεν ησύχασαν.Πέρισυ,στα μέσα του σχολικού έτους προέταξαν καινούργιες επιθετικές ''τεχνικές''.Ζήτησαν με επίσημες γραπτές προτάσεις να θεωρείται λόγος απαλλαγής ο οποιοσδήποτε προτεινόμενος λόγος,ανεξάρτητα από θρησκευτικες πεποιθήσεις,άποψη την οποία ενστερνιζόμενος απολύτως ο ''Συνήγορος του πολίτη'',στηρίζει ανεπιφύλακτα με σχετικό του πόρισμα υπ'αριθ.πρωτ.3607.02.2.3/7.6.2002.
Σε εγκύκλιο του εν λόγω Συλλόγου που τέθηκε πρόσφατα υπ'όψιν των συναδέλφων θεολόγων,αναφέρεται επι λέξει οτι''...δικα'ιωμα απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών θα έπρεπε να αναγνωρισθεί ακόμη και στουυς ορθόδοξους μαθητές,χωρίς να υποχρεούνται να δηλώνουν τον λόγο,μιας και αυτό αντίκειται στο δικαίωμα προστασίας των προσωπικων πεποιθήσεων.''Ω της αντιθέου παραφροσύνης!Προβληματίζομαι και θλίβομαι πραγματικά,υποθέτοντας ποιοί θα μπορούσαν να είναι οι λόγοι που θα οδηγούσαν στην απαλλαγή ενός ορθοδόξου από το μάθημα των θρησκευτικων! Ο αντιπαθής καθηγητής;Ενα επιπλέον βαθμολογηταίο μάθημα ίσως;Η μήπως μία επιπλέον ''ελεύθερη'''ωρα;
Το κύριο όμως ερώτημα που μοιραία μου προκύπτει ως μητέρας και εκπαιδευτικού,είναι άλλο.Στήν τελευταία σελίδα της εγκυκλίου του ''Συνηγόρου του πολίτη'',αναφέρονται τα εξής
''...όπως παγίως ερμηνεύεται από τα δικαιοδοτικά όργανα του Στρασβούργου,το δικαίωμα αυτό αναφέρεται και στις γενικότερες κοσμοθεωρητικες αντιλήψεις,τις οποίες,πέραν των αμιγώς θρησκευτικών,οι γονείς ενενδεχομένως ακολουθούν,και βάσει των οποίων επιθυμουν να διαπαιδαγωγήσουν να ζητήσουν την απαλλαγή των παιδιών τους από το μάθημα των Θρησκευτικών...''.Και αναρωτιέμαι,γιατί να μην μπορεί ένας γονιός να ζητήσει απαλλαγή του παιδιού του και από το μάθημα της Βιολογίας,όταν δεν συμφωνεί με την εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου;Η από το μάθημα της Ιστορίας,όταν δεν συμφωνεί με τις απόψεις του Ιστορικού;Η στο τέλος-τέλος και από αυτή τη Γυμναστική,εφ'οσον πιστεύει ότι το παιδί του δεν βοηθιέται η κοπιάζει πολύ με τις ασκήσεις του Γυμναστή;
Εχω κι εγώ ένα αίτημα σαν φιλελεύθερος και Ελληνας γονιός.Σώφρονα σκέψη!Σώφρονα αιτήματα!Σώφρονες αποφάσεις για το καλό μέλλον των παιδιών μας!Στην Ελλάδα,επιτέλελους,μεγαλώσαμε!Στην Ελλάδα σπουδάσαμε!Στην Ελλάδα μεγαλώνουμε τα παιδιά μας!Εχει μια Ιστορία αυτή η Ελλάδα,που,ανεξάρτητα απο τα ''ευαίσθητα''προσωπικά μας δικαιώματα,συμπορεύεται αιώνες τώρα με την Ουσία και το μάθημα των Θρησκευτικων!Εχει κι εκείνη τα ευαίσθητα προσωπικά της δεδομένα που πρέπει να σεβαστουμε για να μας σεβαστουν αργότερα και τα παιδιά μας.
Maria Trap
